Posted on

Hoe te overleven in de eigen afval?

Nieuwe ontwikkeling in de formule Winmix .

Veel succesvolle microben die goed gedijen in het substraat waarop ze leven, raken door de enorme groei die ze ondergaan, in hun eigen afvalstoffen versmacht, waarbij de kolonie finaal uitsterft. Wetenschappers geven dit voorbeeld van zelfvernietiging aan, om te waarschuwen dat de mensheid hetzelfde pad bewandelt…

Ons succesvolle ras beïnvloedt het hele ecosysteem zodanig dat het kantelmoment waarop herstel niet meer mogelijk is voor sommigen reeds bereikt werd. De onbewoonbaarheid van onze planeet, nog maar een kwestie van de onvoorspelbare uitroltijd, van nefaste kettingreacties is.

Optimisten geloven dan weer in een scenario waarbij herstel nog mogelijk is door het vernuft van het mensdom.

Voorwaarde is dat we niet meer wachten op onze besluiteloze leiders, maar zelf initiatief nemen en per direct tenminste de drie meest schadelijke factoren aan te pakken:

1: bewuster eten

2: geboorte beperking

3: vliegreizen beperken.

 

Inderdaad 90 % van het verdwenen Amazonewoud wordt omgezet in landbouwgrond voor het winnen van veevoeder. Wat zin heeft het met veel moeite enerzijds de CO2-voetafdruk binnen de 20 jaar te laten dalen met 30%, terwijl binnen dezelfde periode de bevolking zal verdubbelen.

 

Terug naar de les:

Bovenstaande logische fenomenen trekt ons onderzoeksteam ook door naar de ontwikkeling van de Comed producten. De rijke voeding die wij onze duiven op een zilveren schotel dagelijks presenteren, zorgt voor de nodige energie maar kan in bepaalde omstandigheden op de lange termijn door de opgehoopte afvalstoffen, negatieve gevolgen hebben. Als je elke morgen spek en eieren eet, elke middag biefstuk friet en ‘s avonds voor de TV een Cola met knakworstjes of een donkere Leffe met kaasblokjes etc…dan gaat dat niet zonder gevolgen blijven, zeker niet in combinatie met een zittend leven. Wie vele calorieën verzet, vb. in de (land)bouw werkt of sport, kan het misschien wat langer volhouden , maar finaal gaat men met zo een levensstijl op de knietjes. Onze duiven verbruiken veel energie , worden als topatleten natuurlijk goed getraind, nemen deel aan zware wedstrijden, maar toch is het niet hetzelfde zoals in de natuur, waar ze permanent in de weer moeten zijn om te overleven. De darm lijdt onder deze levensstijl en zijn cruciale functies zoals de uitwisseling van voeding tegenover afval, alsook de natuurlijke bescherming tegen ziektekiemen worden verstoord.

In de duivengemeenschap is de mest waarlangs de meeste ziektekiemen zich verspreiden alom aanwezig. De natuur zorgde tegelijk voor een evenwicht zodat onze duiven hierin gezond kunnen samenleven, weliswaar rekening houdend met de dichtheid van de populatie, de rijkheid van de voeding, de stress, de bodemgesteldheid (vooral het vochtgehalte). Het bodemvraagstuk en de omgang met de alom aanwezige mest kan op meerder manieren aangepakt worden. We corrigeren op vlijtige wijze met hygiëne maatregelen. Naast het huisvesten roosters, kan men ontsmetten, de droge mest op de houten vloer dagelijks krabben, stofzuigen, branden, ontsmetten met chemicaliën etc. …

Er zijn ook veel voorstanders om minder permanent te kuisen en om zoals hierboven aangegeven de natuur zijn werk te laten doen, dmv het gooien van diverse soorten strooisel , kwestie van de duiven permanent bloot te stellen aan de kiemdruk (antigenen) van uit de mest, waardoor zij een natuurlijke weerstand opbouwen (antilichamen). De zeer gevoelige jongen zijn gedurende een zestal weken beschermd door de afweerstoffen meegekregen van de moeder, zodanig dat ze geleidelijk aan hun eigen afweer kunnen opbouwen. Dit verklaart ook dat als wanneer een duif bloot staat aan voor haar ongekende kiemen uit een vreemde kolonie, waartegen zij nog geen antilichamen heeft kunnen aanmaken( vb korfdruk, of verhuis) gemakkelijk ziek kan worden.

Het vooral bij de jonge duiven intense proces in de darmwand noemt men in het Engels “antibodypainting” of als het ware: “antilichamen schilderen op de darmwand”. Telkens een antigen afkomstig van een opgepikte kiem de darmwand passeert, maakt deze laatste er een overeenkomstig antilichaam tegen. Laagje per laagje, als een schilderwerk, wordt dus de bescherming in de darmwand opgebouwd. Comed speelde steeds een voortrekkersrol door in de Cometose en Winmix dit complexe proces slim te assisteren.(*) Meerdere verbeteringen werden in de loop der jaren geruisloos aangebracht. Momenteel trachten we om vooral de Winmix op dit vlak nog fors te verbeteren.

Bij de volgende generatie Winmix zal uitzonderlijke nadruk gelegd worden op een aantal aandachtspunten:

  • een zeer hoge waterbindende capaciteit
  • het stimuleren van de groei van de villi (**)  Dit zijn de typische dunne darm-inkepingen, met oppervlakte vergrotende plooien en uitstulpingen, waar de uitwisseling voedsel / afvalstoffen ter hoogte van de darmwand plaatsvindt.
  • het bouwen van een vezelnetwerk in de darminhoud, dat niet wordt afgebroken in het darmkanaal
  • verbeterde verteerbaarheid van eiwitten en vetten waardoor aanzienlijk betere voederegelijk met het verhoogd waterbindend effect beogen we het gemakkelijk vrijgeven (werkt als een spons) van dat water, wanneer het organisme er nood aan heeft

Deze eigenschappen veroorzaken samen een aantal gunstige effecten:

  • conversie met verbeterde groei en -prestaties.
  • gewicht- en spiervolumetoename en verhoogde beenderdensiteit.
  • de gezondere mest zorgt (vooral bij de hierboven beschreven natuurlijke droge methode voor betere strooiselkwaliteit) voor verminderde verspreiding van bacteriën, verminderd voorkomen van pododermatitis, (ontsteking aan de poot), propere nesten en eieren
  • vergrote spiermaag, verbeterde zetmeelverteerbaarheid, minder verenpikken
  • verbeterde mineralisatie van het bot (betere botstabiliteit)

 

(**)De dunne darmwand is geplooid. Deze darmplooien ,zorgen voor een enorme oppervlakte-vergroting. Op de plooien bevinden zich ook talrijke uitstulpingen, de darmvlokken of villi, die op hun beurt het oppervlak nog meer vergroten.

Het totale contactoppervlak van de dunne darm van de duif bedraagt ongeveer 1 m². Het contact met de verterende voedselmassa is daardoor optimaal. Door middel van resorptie worden voedingsstoffen hier via de epitheelcellen waaruit de darmwand bestaat, in het bloed opgenomen. In de villi zitten reinigende lymfevaten en haarvaten. Het met voedingsstoffen verrijkte bloed uit de darmvlokken gaat vanuit de darm-haarvaten naar de poortader, die de voedingsstoffen naar de lever vervoert. In de lever neemt de stofwisseling een aanvang.

(*) Clean spray 2 x per week over de mest vernevelen ondersteunt een gezond bacteriologisch evenwicht .