Posted on

Neus-keel en borst

Wanneer duiven ademen wordt de lucht in het ademhalingssysteem gebracht door de werking van de luchtzakken, omdat hun longen eerder taai zijn in tegenstelling tot deze van de zoogdieren, die eerder soepel zijn. (foto 1)

Zij beschikken nl. niet over een middenrif waardoor de borstkas ook niet als een soort blaasbalg werkt, die de lucht naar kan binnen trekken

foto 1

De vrij dikke en starre luchtpijpen van de duivenlong is geen boomvorm, meer een rooster.

 

foto 2

Uitwisseling tussen lucht – en bloedstroom

 

De luchtzakken zijn zeer dunne blazen die de holten van borst en buik opvullen.  (foto 3 ) Zij zorgen voor de optimale circulatie, door de lucht eerst over een deel van de longen naar binnen te zuigen en vervolgens de lucht naar buiten te stoten over een ander deel van de longen, zodat beide longdelen permanent de uitwisseling van zuurstof en koolzuur kunnen verzekeren. (zie verder)

Het is van groot belang dat de lucht (ongehinderd) via de neusgaten en de bijhorende neusholten moet kunnen binnenstromen, over de aanwezige slijmvliezen en zijn weg vinden via de keelholte (pharynx en larynx) naar de luchtpijpen en vervolgens diep in de longblaasjes.

 

Deze constante stroom gaat over een weefselstructuur van slijmvliezen waarin trilhaartjes stofdeeltjes en bacteriën tegenhouden. Testen geven aan dat de neusholte een regulerend effect heeft op de kwaliteit van de ingevoerde lucht. Door de fijne werking van de oppervlakte cellen van de slijmvliezen , wordt de lucht op de juiste temperatuur en vochtigheid gebracht.

Dit is van belang voor de zuurstof aanvoer en de opwarming van de lucht in de winter en vooral de afkoeling tijdens de wedvluchten in de zomer (de temperatuur wordt gecontroleerd door vochtafgifte, op basis van het verdamping principe).

Als je aan een rivier wandelt is het koel omdat aldaar veel water verdampt.

Omdat een duif niet kan zweten, moet de hele “airconditioning” via de bovenste ademhaling (bek en neus en keel) plaatsvinden.

 

De minste opzwelling van deze vliezen door een vermeerderde productie van (minderwaardig) slijm, veroorzaakt een debiet afname in aanvoer van lucht waardoor de prestaties fel naar beneden gaan.

Ook de reukzenuw -die voor het terugvinden van het hok een voorname rol speelt- raakt bedolven en functioneert minder tot niet meer naar behoren.

In de keelholte is er ook een verbinding naar het oor via de buis van Eustachius. Het is van groot belang dat beide oren goed werken. Het herkennen van gevaar, maar ook geluiden van andere duiven of de schreeuw van jongen bepaalt in grote mate het sociale leven van de duif.

Voornamer is de oriëntatie die ook voor een belangrijk deel afhangt van de registratie van infrasone trillingen die in de natuur voorkomen.

Deze geluidsgolven doorlopen grote afstanden en verzwakken daarbij slechts lichtjes van af hun bron en zouden als een soort geluidskaart gebruikt worden en zijn  hiermee een oriëntatiehulp voor de duif.

Duiven kunnen ook extreem kleine verschillen in luchtdruk waarnemen ( minder dan 0,1 mm kwik) een eigenschap die naar alle waarschijnlijkheid door de duif gebruikt wordt als hoogtemeter.

Zij vliegen meestal op zeer contante hoogte. (in het  duister of in een wolkendek)

Het is dus van belang dat er geen slijmen in de buis van Eustachius ophopen.

 

Het ademhalingsritme en het hartritme stijgen plots zeer fel als de vlucht een aanvang neemt, (waarbij slijmvrije luchtwegen cruciaal zijn).

 

De meeste vogels doen drie vleugelslagen voor een ademhaling.

Bij de duif is dat veel intenser: één ademhaling voor één vleugelslag (vandaar haar atletisch vliegvermogen).

De duif ademt in, tijdens het eerste deel van de omlaag drukkende beweging van de vleugel waarbij de luchtzakken zich vullen en de zuurstofrijke lucht reeds aan het eerste (neopulmonale ) deel van de longen zuurstof afgeeft.

foto 3

 

 

Ze ademt vervolgens bij het omhooggaan van de vleugel, de zuurstofrijke lucht van de luchtzakken uit over het tweede (paleopulmonale) deel van de longen, ook gepaard met het afgeven van zuurstof.

Zowel bij het inademen als het uitademen wordt dus zuurstof afgegeven ( 10 keer efficiënter dan bij de mens).

 

 

In de inadem fase (naar beneden duwen van de vleugel)  is de ventilatie in de longen 20 keer hoger dan in de uitadem fase.

Wanneer de vlucht stopt neemt de frequentie weer af.

 

De hersenen sturen deze twee ademhalingsregimes.

 

Vergeten we intussen niet dat de ademhaling in eerste instantie wordt geregeld in functie van de afvoer van CO2. (het is de opstapeling van C02 in het bloed die zorgt voor het in gang schieten van de hoogste stand van de ademhaling).

Dit uitlaatgas moet zo snel als mogelijk plaats maken dmv uitwisseling via het tegenstroom principe ter hoogte van de capillaire bloedvaten in de longblaasjes , voor de opname van zuurstof O2 (proces is zeer efficiënt). (zie foto 2 hierboven)

 

U kan zich voorstellen dat stress de regeling tussen deze twee ademhalingsstanden danig in de war stuurt.

Telkens wanneer een duif door paniek meent te moeten vluchten ( wegvliegen) schakelt het ademhalingsregime naar hoog, terwijl er toch niet gevlogen wordt.

Elke worsteling bij het vangen moet daarom vermeden worden.

Dit herhaalde keren argeloos doen, heeft een nefaste invloed conditie van de duif.

 

Wanneer het slijmtapijtje, waardoorheen de gasuitwisseling plaats vindt ( figuur 2), gezwollen is door irritatie, stress, infectie etc duiken de prestaties zeer snel naar beneden.

Het vrijhouden van (slijm)oppervlakken van al de luchtwegen, moet zo efficiënt mogelijk gebeuren.

We beschikken hiervoor over

  1. 1 grote middelen = de kanonsbal via een antibiotica kuur in (drinkwater of voer) in geval van  een bacteriële infectie.

 

  1. Plaatselijk antibiotica

 

  1. Anticoagulant (sleepzand) het slijmvlies wordt met aluminiumzout ( soort aluin) gecoaguleerd is vrij brutaal, omdat ook veel goed materiaal wordt vernietigd en afgevoerd. Werkt enkel in de keelholte.

 

 

  1. Juist gedoseerde kruiden extracten met bewezen werking zoals vb. camomille, eucalyptus, maar ook bepaalde etherische oliën in de nieuwe witte druppel “NASOCUR”.

 

 


 

 

 

 

Comed heeft er alles aangedaan om op een harmonieuze manier de slijmtapijten van de luchtwegen te verzorgen’ zonder ze te ontregelen. Deze witte druppel heeft door haar viskeuze emulsie vorm een langwerkend effect. Er is ook geen weerslag effect, in tegendeel. (de verzachting is blijvend). De slijm verzachtende werking van NASOCUR dringt door van de neus tot in de keelholte en de vluchtige bestanddelen gaan mee in de luchtzakken waar ze blijven hangen en permanent hun verzachtende werking op de slijmvliezen van heel het ademhalingssysteem waarborgen: van neus, keel en oor,  tot diep in de longblaasjes. Via de keelholte is er ook een verbinding naar het oor via de buis van Eustachius. Dit geldt eveneens op aanvullende wijze dmv de fijne aroma’s van de Stopmite en de Lisocur+

 

 

 

 

 

Goed Corona nieuws uit Israël.

Ondanks “slechts 60%”vaccinatie is er “kudde immuniteit “ en komen er nauwelijks nog nieuwe gevallen bij grotendeels de opgeheven maatregelen. Bij ons is inmiddels 1/3 de van de bevolking gevaccineerd (dus meer dan halfweg), met nog grote leveringen die er spoedig aankomen om de hoek….

https://twitter.com/destandaard/status/1389043302591209473?s=12  

 

We zijn nog niet uit het bos.  Zolang de volledige mensheid niet is gevaccineerd kunnen mutanten ons terug naar af sturen. Dus volgen wij nauwgezet de maatregelen.